اختصاصی

  • سم مندس در ادامه دیگر جوایز، جایزه انجمن کارگردانان 2020 را نیز برد

    در مراسم اهدای جوایز انجمن کارگردان‌های آمریکا ۲۰۲۰، سام مندس به عنوان برترین کارگردان سال انتخاب شد. به گزارش بخش سینمایی آکادمی هنر به نقل از ورایتی، هفتاد و دومین دوره جوایز سالانه انجمن کارگردان‌های آمریکا (DGA) دقایقی پیش به کار خود خاتمه دارد و برترین کارگردان‌های سال را معرفی کرد....

بهترین فیلم های دهه 2010 - 2019  درخت زندگی

جاده‌ای بی‌انتها / نگاهی به فیلم «خسته نباشید»

 

فیلم خسته نباشید

اولین مواجهه با فیلم خسته نباشید برخلاف تصور، حیرت از کشف تصاویری است گرم و سوزان هم‌چون کویر مانده در جلوه‌گاه قاب‌هایی آسمانی. در ابتدای فیلم، نمایی زیبا از حرکت دوربین به سمت خیال ذهنی ماریا و رفتن به خاطرات کودکی، سرخط سفری سخت و شیرین می‌گردد جهت یافتن گمشده‌ای به وسعت سرزمین مادری.

 

فیلم با بكارگیری مناسب از عناصر متضاد به هارمونی دلنشینی از ریتم، رفتار و نگاه دست یافته و با وجود داشتن قصه‌ای ساده و تکراری، هرگز اسیر گذر زمان و ملال انگیزی نگردیده و هم‌چنان طنازانه و هدفمند مخاطب را به پیش می‌برد. آن‌چه در پیکره فیلم خسته نباشید می‌توان به نشانه یافت، وجود عنصری مهم در سینما به نام ریتم است. فیلم با قصه‌ای روان و با بهره گیری مناسب از تضاد موقعیت‌ها به قرینگی در روایت و پیشبرد دلنشین دقایق می‌پردازد و آن چه به پیوست تصاویر الصاق می‌گردد، طراحی فضای بصری دقیق از موقعیت مکانی رخداد به تبعیت از کش‌مکش درونی کاراکترها است.

 

فیلم خسته نباشید اگر چه از وجود پیچش تعلیق و ضرباهنگی مهیج و منحنی فراز و فرود بی‌بهره است؛ اما به لطف حفظ دیالوگ و آکورد بازیگران و در سایه خلاقیت‌هایي ناب از دقایقی طناز به حفظ پیگیری نگاه مخاطب می‌رسد. فیلم در هنگامه‌ای مناسب، لبخند به صورت می‌کشاند و در لحظاتی به اندازه با احساسی  زیبا هم‌قرین می ‌شود و این همه به لطف وجود فیلمنامه‌ای منسجم حاصل می‌گردد.

 

با این وجود خسته نباشید بسان عمده‌ی تولیدات داخلی به سرانجامی مناسب در پایان بندی داستان نمی‌رسد و با پرداختی بی‌هویت از تصاویر طی شده و با نمایشی ساختگی جهت رساندن پیام تحول شخصیت به دیوار لرزش می‌افتد، چنان که ماریای سنگی ابتدایی به مریم عاشق انتهایی مبدل می‌گردد و همه انرژی وجودی  را به طور آنی خرج وطن و نیز رومن می‌نماید!

 

فیلم خسته نباشید نشانه‌ای از صیرورت نگاه آدمی است؛ آن‌گاه که از پس کویری عریان و بی‌پیرایه به رهیافتی از اصالت می‌رسد و پیوندی مجدد به ریشه های وجودش می‌یابد، اما نوع پیمایش و میزان تحول مقوله‌ای اساسی در شخصیت‌پردازی است که هر فریم اضافه آن را به ناباوری و غلتیدن به قاب سفارش‌پذیری گسیل می‌دارد. عزیمت آنی و خلق الساعه در شخصیت ماری(مریم) که با حالتی تصنعی به عینیت می‌رسد، می‌توانست با محدودیت و به دور از نماهایی اضافه به سرانجامی مطلوب‌تر و قابل پذیرش درآید. با این وجود آن‌چه از اولین ساخته سازندگان جوان فیلم حاصل می گردد، فیلمی با ساختار محکم و هویتی بومی و تصاویری آراسته با زیبایی بصری است که البته وجود تهیه کننده ای هنرمند همچون سیدرضا میرکریمی را به وسعت اثر خاطر نشان می‌سازد.

 

درباره نویسنده :
مرتضی اسماعیل دوست
نام نویسنده: مرتضی اسماعیل دوست

فعالیت‌های مطبوعاتی در رسانه‌های مختلف

فعالیت‌های هنری: ساخت فیلم کوتاه، نگارش فیلمنامه و داستان 


دیدگاه‌ها  

+2 #1 saba 1392-10-16 09:11
نقد را چندبار خواندم و خوشم اومد خاص و پرمحتوا بود ممنون از آکادمی
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط

تحلیل رویکرد

بانک اطلاعات هنری